Poprzedni

Dzieci uczą dzieci

Następny

Przyjaźń

Wielki finał

Czym jest drugi etap?

W drugim etapie projektu wszystkie uczestniczące grupy przyjeżdżają do jednego miejsca i zamieszkują razem - to rodzaj letniej kolonii. Ten etap rozpoczyna się od integracji i prezentacji wszystkich spektakli finałowych kończących poprzedni, pierwszy etap w każdym z miast. Pokazy te posłużą jako punkt wyjścia do następnego etapu pracy. Po raz kolejny grupy zanurzają się w warsztaty artystyczne, ucząc się nawzajem i łącząc poszczególne elementy, aby stworzyć zupełnie nowy spektakl: Wielki Finałowy Spektakl Brave Kids. Zostanie on następnie zaprezentowany na dużej scenie publiczności we Wrocławiu.

O czym jest Wielki Finał?

Finałowe Spektakle Brave Kids co roku różnią się od siebie. Pragniemy jednak stworzyć duże, godzinne, żywiołowe i spektakularne widowisko z dużą ilością dzieci na scenie.

Głównym materiałem konstruującym zarówno Finałowe Spektakle w miastach BK, na zakończenie pierwszego etapu, jak i Wielkiego Finału Brave Kids są elementy artystyczne, które dzieci przywiozły ze sobą: piosenki, tańce, sceny teatralne i inne umiejętności. Finałowy pokaz jest sumą wszystkich tych elementów artystycznie przetworzonych w jedną spójną całość. Aby połączyć te elementy, tworzymy przestrzeń, w której dzieci mogą dzielić się swoimi umiejętnościami i talentami, uczyć się na wzajem.

Cytaty

  • To jest po prostu piękno, my też szukamy piękna i cieszymy się pięknem naszych podopiecznych i oni się cieszą swoim pięknem nawzajem.

    Kasia
  • Dlatego naszą własną ambicją jest bardziej osiągnięcie wrażenia dziecięcej zabawy, spontaniczności i radości na scenie niż dokładności.

    Mefo
  • Dzieci tańczą razem, czasami wykonując kroki, których nauczyły się od siebie w mniej niż pół godziny. Robią błędy, to oczywiste, ale kiedy tańczą z uśmiechem na twarzy, nie zauważa się tego. Ten entuzjazm i wspólna radość są znacznie silniejsze i bardziej spektakularne niż perfekcjonizm.

    Kasia
  • Wycofujemy się ze sceny całkowicie. Na początku nie było łatwo. Kilka lat zajęło nam takie właśnie odejście. Zasada „brak dorosłych na scenie” wydaje się ryzykowna, jeśli na scenie jest 150 dzieci, sprzęt, rekwizyty, instrumenty itp., Ale udało się! Z roku na rok staramy się także jak najmniej ingerować. Ustaliliśmy ramy, aby było bezpiecznie i ustaliliśmy pewne zasady, takie jak: „zawsze kładź swoje instrumenty po tej stronie sceny” i „każdy pilnuje swojego instrumentu”. Potem wycofujemy się. To niesamowite, jak pozostawienie tego dzieciom uwalnia kreatywnego ducha wraz z poczuciem odpowiedzialności. Wierzę w proces twórczy. Jeśli masz nadzieję, możesz nawet przepracować swoje traumy, ale potrzebujesz do tego radości i śmiechu. Nic nie zadziała, jeśli będziemy zmęczeni, jeśli będziemy się mocować. Potrzebujemy radości i ją pielęgnujemy, czasem rezygnując z doskonałości.

    Jacek

Wskazówki

Wszyscy są na scenie - staramy się stworzyć spektakl w taki sposób, aby wszystkie dzieci zawsze były na scenie, wykonując określone działania. Oczywiście możemy spróbować innych sposobów, ale wciąż staramy się wykorzystać cały potencjał i energię dużej grupy, bez dzieci ukrywających się w kulisach. Są też sytuacje, w których musimy po prostu pozwolić aktorom zejść ze sceny z powodów technicznych, takich jak: przynoszenie rekwizytów, zmiana kostiumów, itp.

Równowaga energetyczna (nie za długo, dynamicznie, sprawny montaż) - prawdopodobnie szybko zakochamy się we wszystkich dzieciach, z którymi pracujemy i będziemy zafascynowani ich talentami i kulturami. Będziemy również poświęcać dużo energii do pracy nad scenami bo jest tak wiele rzeczy, które chcemy uwzględnić w programie. Trudno będzie dokonać cięć, zdecydować, które sceny pokazać i jak długo powinny trwać. Musimy jednak pamiętać, że dążymy do stworzenia wspólnego spektaklu, ograniczonego czasowo. Zawsze starajmy się mieć szerszą perspektywę i pamiętajmy, że chociaż chcemy pokazać każdą grupę i scenę, uwaga publiczności jest ograniczona.

Bez dorosłych na scenie - oddać odpowiedzialność - powinien to być przede wszystkim spektakl dzieci, a nie twój. Spróbuj stworzyć środowisko, w którym nie jesteś potrzebny na scenie, ani nie musisz dyrygować wykonaniem z boku. Pozwól im to zrobić, zachowując cel (patrz: proces warsztatowy). Wierzymy, że spektakl dzieci jest mocniejszy i bardziej szczery, gdy na scenie nie ma dorosłych ....

Więcej tradycji niż nowoczesności - uważaj na elementy nowoczesnej, globalnej popkultury. Czasami są bardzo autentyczne, godne dzielenia się i zaprezentowania w spektaklu. Niemniej jednak, mogą również zdominować / przyćmić tradycyjne formy, które z jednej strony nie są tak łatwe w odbiorze i trudniejsze do zrozumienia, ale z drugiej strony wciąż bardzo cenne i interesujące dla publiczności.

Więcej muzyki na żywo niż odtwarzanej / nagranej - Zakładamy, że muzyka na żywo jest bardziej interesująca niż odtwarzane nagrania. Daje również więcej możliwości dzielenia się i angażowania większej liczby dzieci. Spróbuj użyć muzyki na żywo, jeśli jest to możliwe, aby zapewnić wysoki poziom artystyczny. Jeśli nie ma innego wyjścia, możesz również użyć gotowych nagrań. Nagranie może być również bardzo pomocne w tworzeniu i inicjowaniu sceny szybko i sprawnie.

Sceny grupowe nie solówki - Zawsze są jakieś niesamowite, bardzo utalentowane dzieci (lub grupy), które wykonują sztukę wysokiej jakości. Naszym obowiązkiem jest znaleźć i pokazać te talenty. Ale bądź ostrożny. Nie poświęcaj im zbyt wiele uwagi. Doceń, ale nie „zepsuj” ich. Zawsze zachęcaj do dzielenia się tymi talentami. Może inni mogą się nauczyć i dołączyć do ich sceny? Jeśli nie ma innego wyjścia, pokaż „solo”, ale nie za długie.

Zadaj sobie pytanie...

  1. Dlaczego powinniśmy robić Spektakl Finałowy?
  2. Jak pozostać z boku i oddać część swojej władzy dzieciom?
  3. Jak zaufać kompetencjom i zdolnościom dzieci?

Kontakt

Adres

Stowarzyszenie Kultury Teatralnej Pieśń Kozła / Brave Kids

ul. Purkyniego 1
50-155 Wrocław, Polska
NIP 899-23-31-660
KRS 000108979

Zgadzam się z warunkami GDPR. Czytaj więcej