Poprzedni

Warsztaty i spektakl finałowy

Następny

Dzieci uczą dzieci

Porozumiewanie się

Prawie wszystko, co chcemy powiedzieć słowami, możemy wyrazić w inny sposób.

W projekcie Brave Kids używanie języka mówionego stanowi niewielką część komunikowania się. Nasze gesty, ton głosu, mimika i kontekst sytuacji często mówią więcej niż słowa. Kształtujemy alternatywne sposoby komunikacji dla zróżnicowanej kulturowo grupy ludzi, pokazując im, jak mogą komunikować się i pracować razem bez słów.

W naszym modelu pracy wykorzystujemy elementy artystyczne, które dzieci wnoszą do projektu i prezentują podczas początkowych pokazów poszczególnych grup. Jest to platforma umożliwiająca im komunikację między sobą i współpracę.

Staramy się kierować grupą nie poprzez wymuszanie, narzucanie lub wyjaśnianie, ale poprzez działanie, pokazywanie, dawanie przykładów. Warto pamiętać, że podczas Brave Kids mamy do czynienia z dużymi, zróżnicowanymi społecznie i kulturowo grupami. Dlatego gry i ćwiczenia są naszym podstawowym narzędziem do zarządzania grupami, ich skupieniem i energią. Poprzez gry oferujemy również uczestnikom narzędzia do komunikacji niewerbalnej, stwarzamy miejsce do wydajnej pracy w kreatywnej, przyjemnej atmosferze.

Szacunek i empatia w porozumiewaniu się to nasze podstawowe podejście.

Jak rozmawiamy bez wspólnego języka?

Do pracy i komunikacji możemy wykorzystać elementy artystyczne, takie jak:

  • Ruch - taniec, ruch teatralny, gesty, mimika, elementy rytuałów, cyrku, akrobatyki, lalkarstwa, itp.,

  • Rysowanie - obrazki,

  • Muzyka – śpiew, granie na instrumentach, itp.,

  • Rekwizyty - lalki, instrumenty, kostiumy,

  • Słowa wypowiadane słowa (tekst), liczenie, słowa w piosenkach, itp.,

  • Mimika - robienie śmiesznych min zawsze działa,

  • Dźwięki: śmiech, gwizdanie, klaskanie, itp.

Tłumaczenie przez liderów grup lub inne dzieci

W przypadku bardziej skomplikowanych sytuacji, kwestii, których nie możemy łatwo pokazać lub wobec których musimy mieć pewność, że wszyscy rozumieją (tworzenie umowy, wyjaśnianie zasad bezpieczeństwa, wyjaśnianie ogólnej sytuacji, sytuacje kryzysowe, itp.), prosimy liderów grup o przetłumaczenie. Czasami dzieci mówią także więcej niż jednym językiem. Prośba o pomoc w tłumaczeniu jest praktyką usamodzielniającą, zatem staramy się dowiedzieć się, jakimi innymi językami mówią dzieci.

Cytaty

  • (…) Kilka lat temu byli dwaj chłopcy, około 8 lat, jeden pochodził z Kaukazu, a drugi, nie jestem pewien, z jakiegoś afrykańskiego kraju. W każdym razie stali się wspaniałymi przyjaciółmi: trzymali się za ręce podczas przerw, chodzili razem na spacery. Każdy rozmawiał w swoim własnym języku, każdego dnia. Powiedzieli sobie wszystko, chociaż obaj mówili zupełnie innymi językami i pozornie się nie rozumieli. A jednak rozumieli. To było piękne.

    Jacek
  • Przyjechały młode Buriatki o niezwykłej dojrzałości i wrażliwości. I wówczas chyba po raz pierwszy w życiu doświadczyłam takiego realnego szacunku w stosunku do innej kultury połączonego z ostrożnością, to znaczy wynikającego z tego, że ktoś oddał mi do pracy element stanowiący dla niego wartość religijną. Musiałam bardzo ostrożnie połączyć podobne elementy z różnych kultur. Nie mogłam tego zrobić bo fajnie wyglądało albo dobrze się składało ale musiałam to z nimi przedyskutować. Dziewczyny z Burundii i właśnie te Buriatki miały ceremoniał przekazania i nalewania mleka. W obu przypadkach ma to bardzo mocną symbolikę kulturowo-religijną. Rozmawiały ze sobą o połączeniu obu ceremonii. A ponieważ obie grupy nie były specjalnie emocjonalne, więc trudno było mi odkryć ich nastroje. No ale zgodziły się i było to dla mnie bardzo ważne doświadczenie.

    Mary

Przykłady

Gra: „imię i gest” - w kółku:

  • jedna osoba wchodzi w środek okręgu, wypowiada swoje imię i wykonuje krótką prostą czynność (gest, krok, dźwięk, itp.),
  • wszyscy razem powtarzają nazwę i gest,
  • osoba w środku wybiera inną osobę z kręgu i wymieniają się.

Dziecko z Rumunii i dziecko z Ugandy mogą na początku nie wiedzieć jak nawiązać relacje (Co ich łączy? Co ich różni?). Ale kiedy otrzymają zadanie, które polega na nauczeniu drugiego czegoś konkretnego, takiego jak pieśń lub taniec, to już wiedzą i zaczynają współpracować w piękny sposób. A ich współpraca może być podstawą nowej przyjaźni.

Przykład Ilony: Pewnego razu razem z Mary postanowiłyśmy prowadzić cały dzień warsztatów bez używania żadnego języka. Zamiast tego używałyśmy języka ciała, gestów, rysunki. W tym dniu wszyscy byli na tym samym poziomie, ponieważ nikt nie był rozumiany w żadnym konkretnym języku. Inne dzieci, które mówiły po angielsku lub po polsku, zrozumiały, że dla innych może to nie być takie łatwe. Brazylijska grupa zaczęła czuć się pewniej. Zaczęli podejmować więcej działań.

Przykład Mefo: Czasami dzieci udają, że nic nie rozumieją, ponieważ wtedy nie muszą brać odpowiedzialności za to, co mówisz. Robią to, kiedy wstydzą się lub boją się zrobić coś przed resztą dzieci bo może im się nie udać. Po kilku dniach okazuje się, że rozumieją. Na początku potrzebujesz cierpliwości.

Wskazówki

Indywidualna rozmowa z dzieckiem lub z mniejszymi grupami

W naszej praktyce zawsze znajdujemy czas na komunikację z każdą grupą. Zazwyczaj zawsze jest ktoś w grupie, kto rozumie nasz język na pewnym podstawowym poziomie. Staramy się nauczyć kilku podstawowych słów z języka grupy. Następnie opracowujemy nasz wspólny „słownik” kluczowych słów i gestów.

Co ponadto:

  • spróbuj nauczyć się kilku podstawowych słów z języka każdej grupy, np. „cześć”, „dzień dobry”. “dziękuję”, "jak się masz",
  • nie martw się - dzieci rozumieją znacznie więcej niż się spodziewasz,
  • zawsze sprawdzaj, czy zostałeś zrozumiany - sprawdź, czy po udzieleniu instrukcji uczestnicy ją zrozumieli. Poproś o odpowiedź po podaniu instrukcji (lub innej wypowiedzi), na przykład możesz zapytać gestem - para słów kluczowych: „ok?” - kciuk w górę,
  • pamiętaj: czasami duża część grupy rozumie twój język. Ułatwia to tobie, ale pamiętaj o tych, którzy nie rozumieją! Nie zostawiaj ich samym sobie. Sprawdź, czy reagują na twoje działanie,
  • Sytuacja, w której język angielski staje się powszechnym językiem na sali, nie jest dobra, ponieważ niektóre dzieci mogą czuć się całkowicie wykluczone, jeśli nim nie mówią. Zachęcamy dzieci do korzystania z ich rodzimego słownictwa i dzielenia się nim. Opiera się to na podstawowej wartości - wszystkie kultury są równe.

Okazywanie zainteresowania

Okaż zainteresowanie umiejętnościami dzieci i poproś, aby cię tego nauczyli. Spróbuj zapytać, jak się nazywają. Zachowuj się jak klaun. Spróbuj nauczyć się czegoś od tych dzieci, z którymi nie możesz się porozumieć, i pokaż im, że taniec, który wykonują, to technika na wysokim poziomie, bardzo trudna do nauczenia. Potem przewróć się lub udawaj, że nie jesteś w stanie tego wykonać. Po chwili pokaż im prostszą wersję tego kroku, a następnie zaprezentuj, że już to potrafisz. W ten sposób bez słów możesz złapać kontakt z tymi dziećmi i pokazać im, jak uczyć skomplikowanego kroku. Ale musisz być przesadnie ekspresyjny na każdym etapie, tak aby twoje próby były zabawne i zrozumiałe.

Korzystanie z materiału wideo

Pokaż film z rejestracją występu grupy, jeśli chcesz wyjaśnić dzieciom, na którym elemencie ci zależy - którego elementu mogą nauczyć innych, lub co należy zmienić, jeśli jest taka potrzeba.

Popełnianie błędów jest w porządku

Mefo: Jeśli zrobisz coś nieodpowiedniego, przeproś i uczyń wzór z takiego zachowania aby dzieci wiedziały, jak zachowywać się między sobą. 

Liderzy grup

Możemy uzgodnić z liderami/opiekunami grup dziecięcych, że będą przychodzili codziennie przed warsztatem, aby przetłumaczyć plan dnia. Liderzy grup często nie przebywają w pobliżu warsztatów ale mogą być wezwani do tłumaczenia również w sytuacjach awaryjnych.

Zadaj sobie pytanie...

  1. Jakie powinno być moje podejście, aby uczestniczyć w projekcie w niewielkim stopniu opartym na komunikacji werbalnej? Czy potrzebuję dodatkowych umiejętności?
  2. Czy szacunek i empatyczna komunikacja są dla mnie ważne? Czy stosuję je w życiu codziennym?

Kontakt

Adres

Stowarzyszenie Kultury Teatralnej Pieśń Kozła / Brave Kids

ul. Purkyniego 1
50-155 Wrocław, Polska
NIP 899-23-31-660
KRS 000108979

Zgadzam się z warunkami GDPR. Czytaj więcej